Hart Ridders : Durf-redden !
Campagne “durf-redden” van de Belgische Cardiologische Liga

 

Hartstilstand ?

U hebt het aangedurfd iets te ondernemen en hebt daardoor een leven gered ?
U leeft nog dankzij een moedige onbekende die op tijd in actie schoot ?
U wil daarover getuigen en uw verhaal vertellen ?
Uw getuigenis is belangrijk en kan andere mensen aansporen om in gelijkaardige situaties niet aan de kant te blijven staan maar een leven te redden.
Stuur nu uw getuigenis.

Uw getuigenis

Campagne materiaal

Coeur Affiche FR
Download | Materiaal “Durf redden !”
Poster Durf redden [ PDF ]
Leaflet Durf redden [ PDF ]

REa-App

rea-app
Deze gratis applicatie voor iPhone en Android kan :
– de dichtstbijzijnde AED zoeken en geografisch lokaliseren.
– de gebruiker de drie reanimatiefases uitleggen (de 112 oproepen, masseren, defibrilleren).
– de plaatsing van een nieuwe defibrillator signaleren.

HartRidders 2016

HartRidders 2015


Download :

Persbericht 2015 [ PDF ]

Persdossier [ PDF ]

HartRidders 2014

Download:

Persbericht 2014 [ PDF ]


Getuigenissen 2014 – HartRidders 2014

Raymond BRUYNINCKX (Redder) – Man krijgt hartstilstand in examencentrum SELOR (Geredde persoon)

Laatst was ik voor een examen aanwezig in de wachtzaal van het examencentrum Selor te Brussel.
Een paar meters van mij hoorde ik een doffe slag van iemand die neerviel en symptomen vertoonde van een hartstilstand.
Ik haastte mij daarheen, en kwam samen met nog iemand, een verpleger bleek achteraf.
We legden de persoon in stabiele zijlig (pls) en namen zijn parameters, ik vroeg om het AED toestel te halen. Er was geen hartslag noch ademhaling. We startten onmiddellijk met reanimatie (hartmassage en inblazen), de AED adviseerde een schok, na ongeveer 2 minuten kwam het slachtoffer terug bij bewustzijn.
Intussen was de MUG verwittigd, na aankomst hebben zij overgenomen en ben ik vertrokken naar mijn examen.

Beroepshalve voer ik regelmatig reanimaties uit omdat ik ambulancier ben bij de Civiele Bescherming en de Brandweer van Sint-Truiden. Ik ben ook instructeur AED. Ik ben reeds 25 jaar bezig en heb al heel wat reanimaties uitgevoerd, maar sinds het gebruik van de AED meer levens kunnen redden. Met deze reanimatie zijn we heel snel kunnen beginnen, indien we 5 minuten langer gewacht hadden, lagen de kansen helemaal anders voor deze man van wie we achteraf niets meer gehoord hebben.

Jan DE SMEDT, hoofdverpleegkundige brandweer Asse – Nils LELON, ambulancier-brandweerman – Gaetan LACANTE, ambulancier-brandweerman – Stijn EECKHOUT, ambulancier-brandweerman – Geert LEMAIRE, ambulancier-brandweerman (Redders) – Pierre COFFE (Geredde persoon)

Als hoofdverpleegkundige bij de brandweer van Asse werd ik samen met 2 ambulanciers opgeroepen voor een persoon die gekneld zat tussen een landbouwwerktuig en een boom. Bij onze aankomst troffen wij de persoon aan in cardio-respiratoir arrest en werd er onmiddellijk overgegaan met het starten van reanimatie en gebruik van het AED toestel.
Mede dankzij de standing orders die ik uitvoer onder verantwoordelijkheid van de korpsarts werd er ook onmiddellijk overgegaan tot het plaatsen van een intra-veneuze catheter (voor toediening van adrenaline) en het plaatsen van een endotracheale tube.
Nog vóór de aankomst van het MUG team was er opnieuw hartactiviteit.
De patiënt heeft 3 weken nadien het ziekenhuis verlaten zonder restletsels.
De 2 ambulanciers en ikzelf hebben nadien de patiënt thuis een bezoek gebracht en er samen met de patiënt en zijn echtgenote een glaasje op gedronken.
Buiten de dagdagelijkse hulpverlening zorg ik zelf voor het geven van basisreanimatietechnieken inclusief het gebruik van de AED in onze omliggende scholen en verenigingen (voetbalploegen…).

Martine GERAERTS (echtgenote van Marc Martens) (Redders) – Marc MARTENS (Geredde persoon)

Op 10 maart 2012 had ik ’s morgens precies een gevoel van griep. Na aarzeling ging ik toch op pad voor mijn zoon die 10 km van mij woont en nog wat bouwmaterialen nodig had. Na het afhalen van het materiaal rij ik terug naar huis en zei ik aan mijn vrouw dat ik mij niet goed voelde. Uiteindelijk heeft mijn vrouw samen met mijn zoon mij naar de spoedgevallendienst gebracht maar onderweg liep het fout. Ik zakte heel diep weg en na een paar minuten deed mijn vrouw mijn zoon stoppen en hebben ze mij met alle macht uit de auto moeten halen en beginnen te reanimeren. De ziekenwagen is na enkele minuten aangekomen en heeft ter plaatse 3x gedefibrilleerd, daarna nog eens 3x in de ziekenwagen en 2x in het ziekenhuis.
Na 5 uur besefte ik pas wat er aan de hand was. Ze hebben me nog aan een externe hartpomp gelegd en na een week mocht ik naar huis met 3 stentjes en revalidatie.
Ik vind reanimatie heel erg belangrijk. Mijn vrouw is verpleegkundige van opleiding en had onmiddellijk de reflex om te reageren. Ik ben haar hiervoor eeuwig dankbaar, ook de cardiologen in Hasselt verdienen een pluim. Het was de derde keer dat mijn vrouw mij redde van de dood, een eerste maal bij een zwaar arbeidsongeval in 2009, daarna tweemaal een harstilstand en hartinfarct in 2012.

Koen RYSSAERT (zoon van Leo Ryssaert) – Frans DEVOLDER (buurman Leo Ryssaert) (Redders) – Leo RYSSAERT (Geredde persoon)

Een paar jaar geleden heeft mijn vader thuis een hartstilstand gehad.
Dankzij het snelle optreden van zijn buurman Frans Devolder heeft hij het gehaald.
Frans Devolder heeft meer dan 45 minuten onafgebroken met het MUG-team hartmassage gegeven. Mijn moeder, mijn broer, mijn zus en ikzelf hebben dit allemaal “live” meegemaakt…. wat een zeer grote indruk heeft nagelaten.
Mijn vader is als bij wonder volledig hersteld! Intussen heeft hij een pacemaker-defibrillator. En bovendien heb ik, zijn oudste zoon, nu ook een pacemaker-defibrillator ingeplant gekregen omdat er een ernstige “genetische ” afwijking is vastgesteld. Ook de zussen van mijn vader zullen weldra hun toestellen krijgen om te voorkomen dat met hen hetzelfde gebeurt.

Het is goed dat er meer aandacht gegeven wordt aan deze problematiek. Het is heel raar dat dit geen verplichting is in het lessenpakket… Mijn familie is de bewuste buurman nog steeds enorm dankbaar, al was dit voor hem de normaalste zaak van de wereld.

Ulrich SMET (vader) + leiding van de scouts (Redders) – Dochter van Ulrich Smet (Geredde persoon)

Een jaar geleden was onze dochter van 13 jaar op weekend met de scouts van Sint- Niklaas. Omstreeks 21u30 kregen we telefoon van de leiding dat ze zich niet goed voelde. We zijn onmiddellijk in de wagen gesprongen en bij aankomst zag ik dat ze buiten bewustzijn was. Enkele seconden later viel haar ademhaling weg en dan ben ik meteen CPR beginnen uitvoeren. Na 2 minuten begon ze opnieuw te ademen.
Intussen waren de hulpdiensten gearriveerd en toen besefte ik dat ik samen met de leidingsploeg een leven gered had en wel dat van onze dochter.

Daarom wil ik langs deze weg aan iedereen laten weten dat een cursus CPR van enkele uren levensreddend kunnen zijn!

Kevin SOENENS (busbestuurder bij De Lijn, vrijwillig brandweerman in Ingelmunster) – Stijn VAN CRAEYNEST (tussenpersoon) (Redders) – Dorine COONE (Geredde persoon)

Ik ben buschauffeur bij De Lijn. Op 3 oktober 2011 omstreeks 15u35 stond ik 10 minuten vroeger dan voorzien aan mijn vertrekhalte aan de Lange Munte te Kortrijk. Gewoonlijk hou ik mijn stationnement op een andere plaats maar op die dag toevallig niet.

Een eerste reiziger stapt op en terzelfdertijd zie ik op de parking een grote stofwolk opwaaien. Ik bekijk dat wat beter en zie een auto zigzaggend en met veel geweld achteruit rijden. Eerst dacht ik dat het studenten waren die onnozel aan het doen waren, maar de auto bleef maar rare manoeuvers maken. Toen zag ik een vrouw achter het stuur met haar hoofd vooroverhangen, een kind dat in paniek uit het voertuig probeerde te springen en twee panikerende kinderen op de achterbank.
Vanaf dan wist ik dat dit een ernstige situatie was en die mensen hulp nodig hadden. Ik loop naar het slingerende voertuig toe. Ik roep naar de jongen naast de bestuurder dat hij onmiddellijk zijn poging tot ontsnappen moet stoppen en gewoon moet blijven zitten in het voertuig. Ik probeerde een oplossing te vinden om dat voertuig tot stoppen te brengen maar dat was niet evident.
Plotseling stopt het voertuig maar de motor blijft op volle toeren draaien. Waarschijnlijk heeft de jongen de versnellingsbak in neutraal gebracht. Ik help onmiddellijk de jongen uit het voertuig, trek de sleutels uit het contact en de handrem op. Dan ga ik naar de bestuurder en spreek haar aan, haar lippen zagen blauw en ik voelde geen hartslag in de pols en in de hals. Op dat moment was het duidelijk dat dit een reanimatie ging worden.
Toevallig komt een huisarts voorbij, hij dacht dat het om een ontvoering ging. Ik leg kort de situatie uit en de arts bevestigt mijn vermoeden en zegt dat we moeten reanimeren.
De arts en ik halen de vrouw uit de auto. De arts laat iemand de 100 bellen, legt een saturatiemeter aan en we starten met hartmassage. De arts doet de beademing (30/2).

Na enkele cyclussen (ik weet echt niet meer hoeveel) zegt de arts dat we mogen stoppen, er is opnieuw circulatie. We leggen de vrouw in stabiele zijlig maar kort erna moeten we CPR weer opstarten. Opnieuw doe ik de hartmassage en de dokter de beademing.
Gelukkig arriveerde de ziekenwagen kort na onze tweede reanimatiepoging. Zij namen de rea over en legden onmiddellijk een AED aan. Een eerste schok wordt toegediend, de MUG arriveert en leggen hun monitor en infuus aan, medicatie wordt toegediend. De rea wordt beëindigd en de vrouw wordt in de ziekenwagen gelegd.
Plots horen we een enorm geschreeuw vanuit de ambulance en ik moet zeggen dat klonk als muziek in de oren want de vrouw (Dorine) leefde nog.
Wat mij ook altijd zal bijblijven is dat net voordat de ambulance vertrekt één van de ambulanciers nog uit de auto springt en mij de hand schudt en proficiat wenst.

Iedereen verlaat de parking, ambulance en MUG weg, politie weg, omstaanders weg, de eerder vernoemde spreekwoordelijke klik weg, de adrenaline weg,… ik stond er helemaal alleen en moest even bekomen. Gelukkig had een collega de dispatching verwittigd die een controleur ter plaatse stuurde om mij op te vangen. Dan kwam er voor mij een emotioneel moeilijk moment, omdat ik 4 dagen ervoor mijn grootvader had verloren die in zijn leven het “geluk” heeft gehad twee mensenlevens te kunnen redden waarvoor hij trouwens een medaille ontving. 2 dagen na dit voorval is een goede kameraad van mij gestorven op de operatietafel. Dit is tot nu toe de zwaarste week ooit geweest voor mij…

Later heb ik nog contact gehad met de arts en met Dorine en haar familie die mij uitvoerig hebben bedankt. Dorine is volledig hersteld en geeft ondertussen terug les.
Sommige kranten hebben mij willen bombarderen tot lokale “held”. Dit was niet naar mijn zin want ik vind nog altijd dat ik gewoon mijn burgerplicht heb vervuld!. Ook heb ik een mooie brief gekregen van de directie op mijn werk met felicitaties.

Mede door dit voorval heb ik mij in 2013 ingeschreven voor een cursus hulpverlener- ambulancier, die ik met succes heb afgerond. Binnenkort start ik als vrijwilliger in Izegem.

Anja VANDERKELEN (hoofdverpleegkundige) – Peter VAN SNICK (kinesitherapeut en vriend van Anja) (Redders) – Luc GERMANES (Geredde persoon)

Ik reanimeerde op 22 juli 2013 voor de start van het Natourcriterium in Aalst een toeschouwer. Ik was in de buurt als toevallige voorbijganger toen ik een toeschouwer op de grond zag liggen omringd door enkele omstaanders.
Ik controleerde de vitale tekens en kon geen ademhaling en hartritme vaststellen, de persoon was in totale collaps. Ik startte de reanimatie samen met mijn vriend Peter Van Snick en gaf instructies aan de omstaanders. Het MUG team werd opgeroepen en de start van het Natourcriterium werd tijdelijk uitgesteld.

De man (Luc Germanes) werd overgebracht naar de dienst spoedgevallen en werd nadien op de dienst cardiologie intensief behandeld. Na een tiental dagen kon de patiënt gezond en wel het ziekenhuis verlaten. Er volgde nog een ambulante revalidatie tot januari 2014.
Luc Germanes stelt het bijzonder wel.

Hugo VERMEIRE (echtgenoot van de geredde persoon)(Redder) – Ghislaine FROEYEN (Geredde persoon)

Ik heb in 2011 een zwaar hartinfarct gehad en door het optreden van mijn man
ben ik nog net op tijd op de spoedafdeling geraakt en kan ik het hier nog navertellen. Ik had al de hele dag hevige pijn in de borststreek en ze hebben mij op de grond van de garage moeten reanimeren met alles erop en eraan. Mijn leven werd gered door het kordate optreden van mijn man die eerst mond op mond beademing heeft gedaan en daar ben ik hem heel dankbaar voor.

Edition 2013



HartRidders 2013

Geert VAN ROY (Redder) – Gaston VAN DER ELST (Geredde persoon)

Op 22/10/2011 deed Gaston Van Der Elst een collaps na het fietsen. De collaps was het gevolg van een ventrikelfibrillatie uitgelokt door een coronair syndroom. Reanimatie werd onmiddellijk gestart door de buurman Geert Van Roy. Het MUG-team werd opgeroepen en zette de reanimatie verder, er werden 3 elektroshocks toegediend. Er trad een stabilisatie van de klinische toestand op en Gaston Van Der Elst werd overgebracht naar de intensieve zorgen van het ziekenhuis, nadien was er een verblijf op de hartbewakingseenheid en de hospitalisatie-afdeling cardiologie.
Na een ziekenhuisverblijf van 4 weken kon Gaston in goede algemene toestand naar huis. De cardiale revalidatie werd op ambulante wijze verder gezet. Gaston volgt nog altijd trouw de cardiale revalidatie minimaal 2 maal in de week.
Dankzij de moedige en snelle reactie van Geert Van Roy zijn er geen restverschijnselen na de hartstilstand en heeft Gaston Van Der Elst een prima levenskwaliteit.
Zowel Gaston Van Der Elst als Geert Van Roy zijn oud-topvoetballers van Eendracht Aalst.

Rudi VLEMINX, Pascale VORSSELMANS en enkele vrienden van de lopersgroep Putte (Redders) – Ludo VAN ALPHEN (Geredde persoon)

Wat aanvankelijk een gemoedelijke woensdagavondtraining van onze loopgroep leek te worden werd brutaal verstoord toen een van onze loopmaatjes (Ludo van Alphen) onwel werd tijdens het lopen.
Iemand van de loopgroep had opgemerkt dat Ludo zich aan de kant had gezet en in elkaar was gezakt. Direct werd alarm geslagen en liepen verschillende aanwezigen naar de plaats van het onheil. Ter plaatse was het duidelijk dat het ernstig was. Onze loopmakker was bewusteloos en ademde nog nauwelijks.
Pierre (trainer en AED-opleiding) , Pascale (verpleegkundige) en ikzelf (DGH-ambulancier) controleerden de vitale parameters en stelden vast dat het slachtoffer nog slechts een gaspende ademhaling vertoonde en geen voelbare hartslag meer had. Coach Herman sommeerde onmiddellijk andere lopers om de hulpdiensten te bellen, het AED-toestel op te halen en de weg vrij te maken voor de gealarmeerde hulpdiensten. Onmiddellijk werd er gestart met CPR.

Toen het AED-toestel eenmaal ter plaatse was, werd dit aangebracht en geactiveerd. Kort nadien werd een eerste shock gegeven en het CPR-protocol verdergezet.
Een 2-tal minuten later gaf het toestel aan dat er opnieuw moest geanalyseerd worden. Tijdens deze controle merkten we terug tekenen van een spontane ademhaling en was er een steeds duidelijker voelbare hartslag waar te nemen.

In afwachting van de aankomst van de hulpdiensten beperkten we onze actie tot het vrijhouden van de luchtwegen en controle van de hartslag. Korte tijd later arriveerden de ziekenwagen en de MUG die het van ons overnamen. De toegesnelde MUG-arts was resoluut en stelde dat het snelle ingrijpen en de inzet van het AED-toestel het leven heeft gered van onze collega.

Ludo werd naar het ziekenhuis gevoerd en bij ons begon het door te dringen dat we er in geslaagd waren om ons loopmaatje bij ons te houden. Dat dit best wel emotionele taferelen waren hoeft vast niet verteld te worden.
Later die avond ben ik naar het ziekenhuis geweest en kon tot mijn grote vreugde vaststellen dat Ludo relatief goed recupereerde. Na 6 dagen mocht hij het ziekenhuis al verlaten en werkt sindsdien aan zijn revalidatie. Wie hem nu ziet kan amper geloven dat hij er ooit zo slecht heeft voor gestaan.

Dit voorval deed vele leden van onze club beseffen dat dit iedereen en overal kan overkomen en dat snel en consequent ingrijpen ingrijpen een noodzaak tot succes is.
Op vraag van de leden werden een drietal CPR-avonden georganiseerd die druk bijgewoond werden… men kan niet goed genoeg voorbereid zijn…

Patrick LOBBESTAEL, Herman DECLERCK (Redders) – Bruno MAHIEU (Geredde persoon)

Op 13 maart 2011 heb ik een hartstilstand gehad tijdens een fietstocht en ben ik gered door mijn vrienden die meteen hartmassage en beademing hebben gedaan. Dankzij hun koelbloedigheid en dat ze wisten dat er een defibrillator in de buurt was, had ik al weer een hartslag tegen dat het medisch team ter plaatse was.
Ik heb heel veel geluk gehad en het gaat prima met mij.
De oorzaak van mijn hartstilstand werd niet gevonden en er werd nadien een defibrillator ingeplant.

Stephan LAUWERS (Redder) – Albert DELLEUSE (Geredde persoon)

Tijdens mijn eerste hockey wedstrijd te Keerbergen heb ik het leven gered van een 60-jarige speler uit de tegenploeg.
De man zakte tijdens de wedstrijd in elkaar en het bleek ernstig te zijn.
Ik ben onmiddellijk hartmassage en beademing beginnen toepassen. Ik delegeerde een medespeler de AED te halen binnen in de sporthal.
Het toestel werd correct aangelegd en heeft effectief tweemaal een shock toegediend.
Een kwartier later was de MUG ter plaatse die de reanimatie kon overnemen.
Door het feit dat de reanimatie gestart is binnen de 2 minuten heeft de man het overleefd zonder neurologische restletsels.
Dankzij de snelle en gerichte handelingen door mijzelf en mijn medespelers is er een leven gered.

Christian VAN BESIEN (Geredde persoon)

op 4/4/12 heb ik mijn man Van Besien Christian, 58jr, in onze winkel in het bureel achteraan gevonden met een hartstilstand, hij zag geel en had geplast, wat voor mij geen goed teken was, geen polsslag niks. Direct de 112 gebeld, direct gevraagd om de mug mee te sturen, de mevrouw aan de lijn was zo rustig wat voor mij belangrijk was, jammer dat ik haar nooit kan bedanken. Ik heb haar alles gezegd hoe ik mijn man heb gevonden en ben dan naast de winkel bij de huisdokter gaan bellen en een klant naar de overkant bij een andere huisdokter, wat een geluk één van hen was thuis en is onmiddellijk gekomen. Ondertussen had de mevrouw van de 112 dienst mij terug gebeld om te weten of mijn man al bij bewustzijn was en ging ze mij via telefoon uitleggen wat ik moest doen om te beginnen met de reanimatie. Ondertussen was de huisarts er en is direct begonnen met reanimeren. Mug en ziekenwagen hebben niet lang op zich laten wachten, reanimatie gestart enz. Dan zie je hoe de artsen en verplegers altijd maar op de borstkas drukken, intuberen, spuiten geven en nog eens en nog eens en nog eens, zo veel gram van dit en zo veel gram van dat en dan denk je van : ik ga mijn man niet meer terug krijgen. Na een tijdje toch terug hartslag en dan weg naar ziekenhuis. 24u in coma omdat ik niet wist hoe lang mijn man daar al zat voor ik hem heb gevonden. Hij is goed uit coma gekomen, maar eerste drie weken was zijn korte termijn geheugen weg, en is dan terug gekomen. Van die eerste 3 weken dat mijn man in kliniek heeft gelegen van de 4 weet hij niets meer, nu nog steeds niet, het komt niet terug. Ik kan de mensen van de mug dienst niet genoeg bedanken voor hetgeen zij hebben gedaan, eveneens huisdokter, alsook ziekenwagen en dienst 112. Nu gaat beter maar nog niet gelijk vroeger. Artsen hebben gezegd dat slechts ong. 4 op 100 mensen die dit tegenkomen er zo ongeschonden uitkomen als mijn man. Bedankt cardiologen en hartchirurgen.

Michiel VAN STAEY (Geredde persoon)

Op 18 juni 2013 stopte m’n getransplanteerde hart (omwille van afstoting). Gelukkig was ik reeds in UZ Leuven en was er een verpleger bij ik toen het gebeurde. Ze zijn meteen beginnen reanimeren en na een uur is het hen gelukt. Na opnieuw getransplanteerd te zijn loop ik weer rond!

Ik ben er (spijtig genoeg) bijna zeker van dat ik het niet had overleefd indien dit op straat was gebeurd omdat er nu eenmaal te weinig mensen weten wat te doen… (en die het dan nog eens een uur zouden volhouden).